صفر تا صد ضربه مغزی در ورزش

ضربه مغزی آسیبی به مغز است که طی آن در اثر ضربه، مغز در جمجمه تکان می خورد.

صفر تا صد ضربه مغزی در ورزش

به گزارش خبرنگاران، ضربه مغزی آسیبی به مغز است که طی آن در اثر ضربه، مغز در جمجمه تکان می خور و لزوما فرد بلافاصله پس از ضربه دچار بیهوشی نمی شود و صرف نظر از سن، ورزشکار و غیر ورزشکار که مشکوک به ضربه مغزی هستند باید سریع فعالیت خود را قطع نمایند. عاطفه محمدنژاد - نایب رئیس بانوان هیات پزشکی ورزشی استان البرز در ادامه با تشریح کامل مسائل مرتبط با ضربه مغزی در ورزش، در مورد هر آنچه پس از این اتفاق باید مدنظر قرار گیرد، شرح داد.

برنامه ای کامل از فعالیت های ورزشی

یک برنامه مناسب فعالیت های فیزیکی شامل تمرین های هوازی و تمرین های قدرتی است اما لزوما هر دوی آن ها نباید در همان جلسه انجام شود. ترکیب این دو به حفظ و بهبود شرایط قدرت عضلات و سلامت ریوی قلبی یاری می نماید و فعالیت های منظم ورزشی سودمندتر از فعالیت های گسسته اما با شدت فراوان است.

بر اساس توصیه ACSM برای افراد سالم و بزرگسال که در سال 2011 به روز شد، حداقل روزانه 30 دقیقه فعالیت های فیزیکی با فشار متوسط (آن قدر که فرد عرق کند اما همچنان بتواند صحبت نماید) برای پنج روز در هفته یا برای 20 دقیقه فعالیت های به شدت پرفشار اما سه روز در هفته توصیه می شود و ترکیب فعالیت های پرفشار و فشار متوسط می تواند نتیجه بهتری به همراه داشته باشد.

مثال هایی از فعالیت های هوازی شامل پیاده روی، دویدن، پله نوردی، دوچرخه سواری، قایقرانی، اسکی صحرا نوردی، شنا می شوند. به علاوه، تمرین های قدرتی باید حداقل دو روز در هفته انجام شود، با هشت تا 12 تکرار از هشت تا 10 تمرین مختلف که تمام عضلات و گروه های عضلانی بزرگ و اصلی را در بر گیرد. این گونه فعالیت و ورزش می تواند به همراه استفاده از وزنه، کش ها، توپ های درمانی و یا دستگاه باشد.

ضربه مغزی چیست؟

ضربه مغزی آسیبی به مغز است که توسط نیرویی ناگهانی ایجاد شده و در بسیاری از ورزش ها رخ می دهد. احتیاجی نیست تا به سر یک ورزشکار ضربه وارد شده تا دچار ضربه مغزی شود. برخورد با افراد دیگر، توپ یا زمین از علل مرسوم این اتفاق هستند. در این شرایط مغز درون جمجمه تکان خورده و این تکان ناگهانی می تواند باعث تورم مغز شود.

کلاه خودهای ورزشی درمقابل آسیب های جدی از سر محافظت می نمایند، اما لزوما از ضربه مغزی جلوگیری نمی نمایند، حتی ممکن است بلافاصله پس از این اتفاق خانواده، مربیان یا هم بازیان فرد متوجه وخامت اوضاع نشوند، پس اگر شک به ضربه مغزی وجود داشت باید حتما بازی قطع شود.

علائم ضربه مغزی

معمولا ضربه های سهمگین تر به سر، علائم جدی تری را نیز به همراه دارد که به طور مثال می توان به خونریزی مغزی اشاره نمود. افراد در صورت داشتن یکی از علائم خطرناک گیجی و سردردهای تمام نشدنی، استفراغ، دوبینی و مردمک های نامتقارن، تغییر رفتار و زودرنجی و کج خلقی، خواب آلودگی یا کاهش سطح هوشیاری به مراقبتهای ویژه و اضطراری احتیاج خواهند داشت.

سایر علائم ضربه مغزی کمتر معین هستند و در چهار دسته طبقه بندی می شوند که شامل علائم فیزیکی؛ سردرد، تهوع، سرگیجه، مسائل بینایی یا تعادل، حساسیت به نور یا صدا، علائم شناختی؛ احساس کندی یا گیجی، مسائل تمرکز، مسائل یادآوری، علائم عاطفی؛ زودرنجی، غمگین بودن، عصبی بودن، بروز احساسات بیش از سابق، علائم مرتبط با خواب؛ خواب بیشتر یا کمتر از حد معمول، خواب آلودگی، به سختی خوابیدن هستند.

تشخیص ضربه مغزی

با فرض اینکه ورزشکار آسیب دیده هیچ کدام از علائم جدی ضربه مغزی را بروز نداده است، به سی تی اسکن یا MRI احتیاجی نخواهد داشت. در حال حاضر هیچ تست تصویر برداری وجود ندارد که بتواند ضربه مغزی را تشخیص دهد. پزشک درباره علائم بیمار سوالاتی می پرس؛ آزمایش فیزیکی نورولوژیک و شاید تست تعادل می گیرد و ممکن است که تصمیم بگیرد تا تست سرعت روانی یا همان تست نورو سایکولوژی را انجام دهد. در صورتی که این تست ها قبل از آسیب نیز اجرا شده باشند می توان با مقایسه نتایج تست های قبل و بعد از ضربه به بهترین نتیجه رسید.

درمان ضربه مغزی

متاسفانه افراد مبتلا به ضربه مغزی رفتار و چهره نرمالی دارند. پس سخت است که به آن ها و خانواده شان شرح دهید دچار ضربه مغزی شده ان، مانند هر عضو آسیب دیده بدن مغز در این شرایط باید استراحت کند. در طول ریکاوری ورزشکاران نباید تحرک چندانی که منجر به افزایش ضربان قلب شده، داشته باشند و در عین حال نباید کارهای ذهنی مانند تکلیف های دانشگاه و مدرسه که به تمرکز احتیاج دارند انجام داد.

پزشکان معمولا توصیه می نمایند که فعالیت هایی که احتیاج به کارهای ذهنی دارد کمتر انجام شود اما در بعضی موارد مغز کاملا باید در استراحت باشد، یعنی بدون فکر یا حتی کارهای مانند نوشتن پیامک و بازی های ویدئویی. با ریکاوری مغز فعالیت های شناختی به مرور باز می شود و تنها زمانی که در شرایط استراحت، مغز فعالیت کاملا نرمالی داشته و هیچ کدام از علائم فوق وجود نداشته باشد، ورزشکار می تواند ورزش را از سر گیرد.

بیشتر افرادی که ضربه مغزی شده اند در طول 7-14 روز بهبود می یابند. بعضی افراد برای بهبود به زمان طولانی تری احتیاج دارند و بعضی هرگز به شرایط کاملا عادی باز نمی گردند. ضربه مغزی مجدد می تواند با آسیب های جدی ترو دوران نقاهت طولانی تر همراه باشد. ضربه مغزی مجدد زمانی که هنوز مغز کاملا بهبود نیافته است می تواند کشنده بوده و باعث تورم سریع مغز و سندروم اثر دوم شود.

بازگشت به ورزش

فرآیند بازگشت تمرین بعد از ضربه مغزی بعد از بهبود تمام علائم در استراحت و فعالیت مغز آغاز می شود. سپس ورزشکار می تواند به صورت تدریجی طی پنج روز فعالیت ورزشی خود را آغاز کند. باید توجه داشت در صورت بروز هر علامتی در هر کدام از این مراحل باید فعالیت را قطع و به پزشک مراجعه کرد.

در روز اول؛ فعالیت های آرام، مانند پباده روی یا آهسته دویدن، در روز دوم؛ افزایش فعالیت مانند دویدن یا دوچرخه سواری، در روز سوم؛ ورزش های سنگین بدون تماس با دیگران مانند دوی سرعت، در روز چهارم؛ ورزش های تماسی تحت نظارت و مراقبت دقیق و در روز پنجم؛ شرکت کامل در تمام فعالیت ها مدنظر قرار گیرد.

سود ورزش کردن چیست؟

افرادی که از نظر فیزیکی تحریک بیشتری دارند بیشتر زندگی می نمایند و زندگی سالم تری خواهند داشت. تحقیقات نشان داده است که فعالیت فیزیکی با شدت مناسب مانند 30 دقیقه پیاده روی سریع در روز به طور چشمگیری بر طول عمر تأثیر می گذارد، حتی افرادی که دارای ریسک فاکتورهایی مانند فشار خون بالا و دیابت هستند و یا حتی دخانیات مصرف می نمایند نیز می توانند از فواید ورزش منظم بهره مند شوند.

همان گونه که بسیاری از متخصصین تغذیه اعلام نموده اند، ورزش می تواند به کنترل و کاهش وزن یاری کند. حتی ورزش منظم می تواند فشار و کلسترول خون را را کاهش داده وقند خون را کنترل کند و باعث ساخت استخوان های قوی تر و متراکم تر شود.

گام اول

قبل از آغاز یک برنامه ورزشی، آزمایش آنالیز فیتنس داده یا به مرور سطح فعالیت خود را افزایش دهید. سوالات زیر را در نظر داشته باشید. سوالاتی که در ادامه تحت عنوان آمادگی فعالیت فیزیکی (PAR-Q) مطرح می شود به شما یاری می نماید که معین کنید آیا برای آغاز یک برنامه منظم ورزشی آماده هستید یا خیر؟

آیا پزشک تا به حال به شما گفته است که دچار بیماری قلبی هستید یا به شما توصیه نموده است که تنها باید ورزش خاصی را پیگیری کنید؟ آیا در حین فعالیت فیزیکی احساس درد دارید؟ آیا در ماه گذشته در زمان هایی که تحرک نداشته اید دردی در قفسه سینه خود احساس نموده اید؟ آیا تعادل خود را در نتیجه سرگیجه از دست داده اید؟ آیا تا به حال بیهوش شده اید؟ آیا دچار مسائل استخوانی یا مفصلی هستید که با ورزش یا ورزش های خاصی بدتر شوند؟ آیا در حال حاضر پزشک برای شما داروی فشار خون یا داروهایی برای بیماری های قلبی تجویز نموده است؟ آیا خودتان دلیلی برای آنکه نباید ورزش کنید به نظرتان می رسد؟

اگر پاسخ یک یا چند سوال بالا مثبت است، اگر بالای 40 سال سن دارید و اخیرا ورزش ننموده اید و یا اگر از سلامتی خود نگرانید قبل از آغاز ورزش با پزشک مشورت کنید و اگر پاسخ تمام سوالات فوق منفی است می توانید ورزش را آغاز کنید.

قبل از ورزش

افراد قبل از آغاز هر فعالیت ورزشی از جمله فعالیت هایی که ذکر شد باید تحت ارزیابی های پزشکی قرار گیرند تا بتوانند فعالیت خود را آغاز نمایند. تمام ورزش ها برای همه افراد مناسب نیستند و بعضی از برنامه های ورزشی می توانند باعث آسیب و مصدومیت شوند. فعالیتهای جسمی باید با سرعت مناسب انجام شوند، اگر فردی احساس درد یا ناراحتی کرد باید سریعا ورزش را قطع کند و در این شرایط حتما باید به پزشک مراجعه کرد.

منبع: خبرگزاری ایسنا

به "صفر تا صد ضربه مغزی در ورزش" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "صفر تا صد ضربه مغزی در ورزش"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید